ve tanrı kadını yarattı..."nasıl yani?"

Ve tanrı kadını yarattı... erkek seyrediyordu... başına geleceklerden habersiz...

Ve yaratıldı kadın... gözünü açtı... göğe baktı... erkek dedi "mavi"... kadın sordu "nasıl yani" ...erkek dedi "basbayağı, işte mavi"... kadın baktı baktı... onun gördüğü mavilikte ebruli...bulutlarda beyaz... gölgelerde gri...uzaklarda lacivert... erkeğe baktı... tamam dedi... ama öyle değil! :)) ve erkek anlamadı....

Ve kadın elmaya baktı.... erkek yemek yasak dedi... kadın bir elmaya baktı bir erkeğe... yine sordu "nasıl yani".... erkek " o bir yasak meyve, yememelisin" .... kadın duydu.... ama anladığı " hımmm aslında yemesen daha iyi diyor ama yasaksa neden var ki bu elma, ayrıca neden yasak olsun, yersem ne olacak, yemeden anlayamazsın ki, neden sormamış er kişi, hımmmm beni beklemiş yemek için bence, zaten o da onu demek istedi, o halde yiyelim bari" oldu... ve kadın elmayı ısırdı....ve dünyaya düştüler birlikte...

Ve kadın o gün bugündür her sözü sorguladı.... erkek için her şey neyse o olurken kadın bir altına bir üstüne baktı... demelerine değil demek istediklerine dolandı...

Erkek anlattı... kadın hep "nasıl yani?" dedi... erkek şaşırdı... anlamadı, anlayamadı ve asla anlayamayacaktı... erkek için düz ve tek boyutlu olan sözler kadın dünyasında hep üç boyutla yansımaktaydı...erkek anlamadı... anlayamazdı...

Öyle değilmidir gerçekten... algılar tümüyle farklıdır...erkek ne kadar sonuç odaklı ise kadın da o kadar süreç odaklıdır... mesela bir erkek bilemem yada bilmem derse gerçekten bilmiyordur.. ama ya bir kadın "bilemem" derse... ardına roman yazılabilir.... bu külahıma anlat'dan..."ya sen de beni hiç anlamadın zaten" e kadar binlerce anlam ifade edebilir.. aradaki nüanslar da cabası....

Zordur kadın erkek işleri... tercümesi de yoktur kadınca lafların... bize çok kolay gibi gelen neden-sonuç ilişkilerini erkeklerin bırakın anlamaları, takip etmeleri bile zordur... erkeklerin bunca kadınlardan bahsetmeleri aslında belki de çok az tanımalarındandır....

Eğer erkek bilseydi... taaa kadın yaratılırken... müdahil olmak istermiydi? :)) bence isterdi... en azından şu "nasıl yani?" durumunu delete ederdi bence tereddütsüz...

Bir de belki bir gün google bir iyilik yapar erkeklere özel... "bir tuşta kadınca lafların tercümesi" şeklinde bir açılım yapar... nasıl fikir ama :)))))))))))

ey aşk... bizi affedecekmisin...

Yaşadığımız abartıların, yönlendirmelerin, pazarlama savaşlarının bir sınırı, bir dur'u yok.... değilmi?

Tüketim çılgınlığı her alanda ve her koşulda sürekli kendini aşıyor... Siz de sürekli bir bombardıman altında gibi hissetmiyormusunuz kendinizi... internetten, medyadan, sokaklardan hatta telefondan... birinden kurtarsanız diğerinin hedef alanına düşüyorsunuz... son örnek de "kırmızı kalp" sarhoşluğu....

"imdatttt.... sevgililer günü geldi".... diyesim var artık.....

Basın, yayın, sosyal medya, tüm iletişim kanalları, mailler, mesajlar.... her yer kıpkırmızı.... her yerde kalpler kalpler.... vallahi benim sevgimin rengi kırmızı değil... hele bu valentine baskısından sonra, bir daha da kırmızı olmayacak... itinayla...:))

Yaa kardeşim, aşk dediğin iki kişilik bir serüven... naif, zarif bir o kadarda yırtıcı, vahşi bir duygu.... bu öyle milli bayram modunda kutlanacak bişi mi... ucuz aşk romanları tadında bir mizansenle... olmak zorundamı yani... aşk bu ya ... aşk... öyle bayrak bayrak kırmızı kalplerle kalpsizleştirilerek, sıradanlaştırılmaya çalışılan, bu kadar ucuzlaştırılan, piyasa da meta yapılan, görselliklere boğularak gerçeklikten kopartılan, bir komedi tiyatro sahnesinde performansa zorlanan, sonrada outlet mağazalara düşen..... aşk..... aşkolsun yani....

Aşk... deli bir duygu oysa... renge kalıba sığmayan....vahşi, huzursuz, huysuz, çılgın, çocuksu, ergen, saldırgan, bencil, mantıksız, sabırsız.... diğer yanıyla.... utangaç, ürkek, naif, zarif, kırılgan.......bu duygu işte pazara sürülen... erotik kırmızı bir ambalajın içinde "mış" pozları veren.... vallahi bu promosyonları, kampanyaları yapanlar bile utanıyorlardır bence yaptıklarından... hayatında bir defa bile aşık olmuş, ama gerçekten aşık olmuş herkesi kasar bence bu "sevgililer günü" komedyası..... Valentine yattığı yerde habire ters dönüyordur eminim...

Toplumsal duygulanım hezeyanları da yönetilebiliyor... ne zaman sevinip ne zaman ağlayacağımız, nasıl ve kime aşık olup nelere sinirlenmemiz gerektiği bir şekilde bizlere aktarılıyor sürekli... seneler önce, ilk kahkaha efektli pembe komedi dizileri yayınlandığında ne kadar yadırgamıştık hatırlarmısınız... ama artık efekt gibi ilkel yöntemler değil kullanılan... yada coca cola'nın gizli görüntüleri de değil beynimizde görselliği ile kazınan.. artık beş duyumuzda iletişicimlerin emrinde.... baktığımız, gördüğümüz, işittiğimiz, kokladığımız ve dokunduğumuz herşey de bu pazar, piyasa, tasarım devlerinin izi var artık...ömür kısa zevkler sonsuz.... hepsini tatmak lazım ya... hızlı daha hızlı tüketerek yetişebilirsin ya... o halde düşünme ve karar aşamalarını da atlayalım ne çıkar... birileri düşünsün ve planlasın hatta hissetsin bizim yerimize... bize hazır duygulanım sonuçları kalsın... çabuk çabuk... sonra hemen bir diğerine...hızla..ne kolay dimi... çok, daha çok, en çok şeye ulaşalım böylece....ne hoş değilmi... ya salakmıyım ben...niye şikayet ediyorum ki bu durumdan... kapılıp bu sele gitmek varken... öyle aykırı aykırı konuşmak da niye...Allah allah yani :))

Yok yok ben illaki kendi duygularımı istiyorum...az sayıda ama "tümüyle orijinal ve benim olanı".... tv hemen hemen hiç seyretmiyorum... böyle günlerde mağazaların sokağından bile geçmiyorum... ilgili mailleri açmıyorum... gazete eklerine bakmıyorum... giderek daha ve daha seçici oluyorum.. ama yetmiyorum...bütün bunlara rağmen içim dışım kırmızı... "yeterrrr..... benim aşkım kırmızı değil vallahi.... ebrulimi ebruli" :)) ve bir kutlama töreni de gerektirmiyor, sadece yaşanıyor... varmı itirazı olan ....:))

Sevgiyle :)